Op de borden
Eén kaart per bord met de partij die er speelt en de tussenstand in legs. De kopbalk is groen zolang er gespeeld wordt. Onderaan staat wie er op dat bord hierna aan de beurt is, met de kleur van de poule waar die partij bij hoort.
Het scherm aan de muur
Dit is het enige scherm dat iedereen ziet, en op een darttoernooi is het het enige waar de zaal naar kijkt. Het wisselt elke vijftien seconden vanzelf door, zodat wie opkijkt binnen een paar tellen weet of hij moet gooien en tegen wie. Hieronder staan alle vijf de beelden, gevuld met een toernooi dat echt gespeeld is — dan zie je meteen wat erop komt te staan in plaats van lege vakjes.
Beeld Op de borden — blader zelf met de pijlen
In de zaal draait dit vanzelf door. Hier staat het stil zodra je zelf bladert, zodat je rustig kunt kijken.
Eén kaart per bord met de partij die er speelt en de tussenstand in legs. De kopbalk is groen zolang er gespeeld wordt. Onderaan staat wie er op dat bord hierna aan de beurt is, met de kleur van de poule waar die partij bij hoort.
Twee poules naast elkaar, en daarna de volgende twee. Gespeeld, gewonnen, legssaldo en punten. De plekken die doorgaan naar de knock-out hebben een groene achtergrond, zodat je in één oogopslag ziet wie er nog moet knokken.
Kwartfinales, halve finales en de finale naast elkaar, met de winnaar vet. Het schema spitst zich naar rechts toe, dus de halve finale staat precies tussen de twee kwartfinales waar hij uit voortkomt.
Na de finale schuift het beeld door naar de eindstand: één, twee en drie op een podium. Daar blijft het staan. Handig moment om een foto te maken.
Het besturingsscherm en de telefoons zijn donker, dit scherm juist niet. Een beamer maakt geen zwart — hij projecteert licht, en waar niets geprojecteerd wordt zie je de muur. In een verlichte ruimte wordt zwart daardoor grijs en verdwijnt het contrast. Op wit werkt het andersom: de tekst blijft staan, ook als er een lamp aan is.
Tien tinten met duidelijk verschillende kleuren, niet tien varianten van dezelfde. Op een projector verschuiven kleuren, dus twee tinten die alleen in verzadiging verschillen zijn vanaf tien meter niet meer uit elkaar te houden. Dezelfde poule heeft op elk scherm dezelfde kleur, ook op de telefoon bij het bord.
Dit wordt gelezen vanaf de andere kant van de zaal, met een biertje in de hand en zonder de moeite te nemen dichterbij te komen. Daarom staan er nooit meer dan twee poules tegelijk op en zijn de namen groter dan je op een monitor zou kiezen.
Een nieuw beeld schuift in beeld en de kaarten erin komen er getrapt achteraan, zodat zichtbaar is dát er iets wisselde. Maar alleen bij een échte wisseling: een uitslag die binnenkomt terwijl hetzelfde beeld staat, verschijnt zonder beweging. Anders zou het scherm de hele avond staan te schuiven.
Niet spiegelen maar uitbreiden. Je laptop houdt dan zijn eigen beeld met de besturing, en de beamer wordt een apart scherm.
Op het besturingsscherm staat een knop die dat doet. Sleep dat venster naar de beamer en zet het op volledig scherm.
Het scherm draait vanzelf door en werkt zichzelf bij zodra er ergens in de zaal een uitslag wordt ingevoerd. Met de pijltjestoetsen kun je zelf bladeren als je iets wilt laten zien.
De vragen die een kroegbaas als eerste stelt, met het eerlijke antwoord: dit is een gewone webpagina op een gewoon scherm, dus wat je al hebt hangen werkt vrijwel zeker.
Allebei. Een televisie met een HDMI-aansluiting is zelfs makkelijker: geen scherpstellen, geen licht dat je moet dempen, en het beeld is feller. Een beamer wint pas als je groter dan ongeveer 55 inch wilt.
Reken op één inch beelddiagonaal per tien centimeter kijkafstand. Staat de achterste speler acht meter weg, dan wil je zo'n 80 inch — dat is voor een televisie te groot en voor een beamer niets bijzonders. Tot vijf meter is een scherm van 55 inch prima.
Kabel. HDMI valt niet weg als iemand de magnetron aanzet, en met de offline-editie is er helemaal geen netwerk om over te versturen. Neem een kabel van tien of vijftien meter en een verloopstukje voor je laptop; dat kost minder dan een avond ergernis.
Niet achter een bord — dan kijkt er niemand naar terwijl hij staat te gooien, en dat is precies het moment waarop je wilt dat de zaal meekijkt. Aan de kant van de bar werkt het best: daar staat iedereen die niet aan de beurt is.
Daarom is dit scherm licht en niet donker. Zwart wordt op een beamer in een verlichte ruimte gewoon grijs, en witte letters op grijs leest niemand op acht meter. Op een lichte achtergrond blijft het contrast staan, ook als het licht aan moet blijven om te kunnen gooien.
Nee. De laptop staat waar jij hem kwijt kunt en de kabel loopt naar het scherm. In de cloudversie kan het beamerscherm zelfs op een ander apparaat draaien: elke browser die het adres opent laat hetzelfde beeld zien.
Nog even geduld: hij is nog niet te koop. Laat je adres achter, dan hoor je het als het zover is.